دیروز برای شرکت در مجمع سالانه انجمن اسلامی دانشگاه هرمزگان و سخنرانی در جمع دانشجویان این دانشگاه به بندر عباس رفتم.هفته گذشته که از من دعوت شد بچه های انجمن گفتند که رییس دانشگاه شما رو می شناسه.دکتر احمد نوحه گر از دوستان خوب من در دوره کارشناسی ارشد بود که در رشته جغرافیا درس می خوند و هم خوابگاهی بودیم.فردی مذهبی و البته روشنفکر بود.سه شنبه ها و پنج شنبه ها جلسات دعای توسل و کمیلش برقرار بود.تعجب کردم که در دولت جدید چنین فردی را به ریاست دانشگاه منصوب کرده اند.دکتر نوحه گر یک سال زودتر از من دکتری قبول شد و چهارساله درسش رو تمام کرد و به دانشگاه هرمزگان رفت و خوشحالم که الان رییس دانشگاه است.ولی گویا از سوی افرطی ها مخالفتهایی با ایشان صورت می گیرد.دوست داشتم تا در این سفر دیداری با ایشان داشته باشم اما برای نشست روسای دانشگاههای سراسر کشور در تهران بود.دیداری با معاون دانشجویی دانشگاه داشتم.انصافا مردی فاضل و آزاداندیش بود.
با توجه به جمیع جهات و در نظر گرفتن موقعیت دوستم در کسوت ریاست دانشگاه سعی کردم سخنرانی ای کاملا معتدل و آکادمیک داشته باشم تا فردا بچه های انجمن و رییس دانشگاه متهم نشوند علیه نظام و ارزشهای(آقایان) در سخنرانی سخنی گفته شده است اعتراف می کنم که به قول دوستان پاستوریزه ترین سخنرانی را در جلسه سه شنبه شب انجام دادم.نا گفته نماند که دانشگاه هرمزگان جمعیت کمی دارد چیزی حدود سه هزار نفر و با توجه به این که سخنرانی در یکی از سالنهای دانشگاه در خارج از پردیس اصلی برگزار شد استقبال خوبی از سخنرانی شده بود وبیش از دویست نفر از دانشجویان به دعوت انجمن لبیک گفته بودند.با توجه به اعلام قبلی درباره سیر تحولات جنبش دانشجویی بعد از انقلاب سخن گفتم.موضوعی که در حال مطالعه و تحقیق درباره آن می باشم و به دعوت انتشارات طرح نو در حال نگارش مقاله ای در این خصوص برای کتابی با موضوعیت جنبش های اجتماعی بعد از انقلاب(زیر نظر دکتر جلایی پور)هستم.در این مقاله و سخنرانی سعی داشته و دارم که بی طرفانه(البته تا آنجا که ممکن است.چون بی طرفی کامل واقعا امکان پذیر نیست)سیر تحولات جنبش دانشجویی را بررسی کنم.سخنرانی انجام شد و جلسه بیش از دو ساعت به طول انجامید.خوشحال بودم که در عین حالی که سخنرانی مورد توجه دانشجویان قرار گرفته نکته ای که فردا برای دوستانم دردسر ساز شود نگفته ام.اما در کمال تعجب ساعت دوازده و نیم رییس دانشگاه با دبیر انجمن تماس گرفت و گفت معاون سیاسی استانداری تماس گرفته و گفته که در جلسه امشب انجمن علیه نظام سخن گفته شده است.خلاصه هر چه فکر کردم کجا چنین حرفهایی زدم خودم چیزی متوجه نشدم از دوستان پرسیدم گفتند بعضی قسمتها را اگر با پیشداوری و غرض و مرض تحلیل کنی ممکن است چیزی پیدا شود.گفتم این برای هر سخنی مصداق دارد حتی آیات قرآن که کلام خداوند است.امیدوارم که سخنرانی من باعث عزل دوستم از ریاست دانشگاه نشود زیرا اسباب بسی شرمندگی و ناراحتی خواهد بود.
